Tworzywa sztuczne
Just another WordPress site

Faza gazowa

Posted in Uncategorized  by admin
September 15th, 2019

Jeżeli w wodzie rozpuszczone są substancje pozbawione zdolności do parowania, wskutek ich obecności prężność pary roztworu obniża się (lub z tych samych powodów wzrasta punkt wrzenia), Jeżeli pod szczelnym kloszem szklanym umieścimy obok siebie naczyńko z wodą i naczyńko z roztworem wodnym cukru, to ze swobodnej powierzchni czystej wody wyparowuje więcej cząsteczek wody niż z roztworu. Faza gazowa będzie zawierać niebawem więcej cząsteczek wody, niżby to odpowiadało prężności pary roztworu cukru, Wskutek tego więcej cząsteczek wody przechodzi z fazy gazowej do roztworu niż w kierunku odwrotnym, czyli roztwór pobiera wodę z fazy gazowej, a tym samym zmniejsza się jego Stężenie. Innymi słowy odbywa się proces destylacji wody z naczyńka z czystą wodą do naczyńka z roztworem  (destylacja izotermiczna). Opisane zjawisko można zinterpretować w ten sposób, że faza gazowa jest dąży zawsze do wyrównani.a różnicy stężeń cząsteczki jako drożna tylko dla rozpuszczalnika, a więc dla wody, a nie dla rozpuszczonego w niej cukru, czyli spełnia funkcję błony półprzepuszczalnej. Odpowiada więc błonie półprzepuszczalnej z żelazocyjanku miedzi, odgraniczającej w naszym osmometrze czysty rozpuszczalnik od roztworu. Read the rest of this entry »

Comments Off

Dyfuzja

Posted in Uncategorized  by admin
September 15th, 2019

W podobny sposób przebiega dyfuzja również w razie zetknięcia się roztworu cukru z czystym rozpuszczalnikiem wodą. Wyrównywanie się stężeń zachodzi również wówczas, gdy pomiędzy oboma roztworami o różnych stężeniach umieścimy błonę porowatą, przepuszczalną w tym samym stopniu dla cukru, co i dla wody. Cząsteczki cukru wędrować będą zawsze poprzez błonę do wody, a cząsteczki wody w kierunku roztworu cukru, dopóki po Obu stronach błony występować będzie różnica stężeń, Dyfuzję cząsteczek poprzez błony nazywamy osmozą. b. Prawa rządzące zjawiskami osmotycznymi. Read the rest of this entry »

Comments Off

Przesuwanie się cząsteczek

Posted in Uncategorized  by admin
September 15th, 2019

Już po 1 sekundzie barwnik przesuwa się na odległość 87 p, po jednej minucie na 675 IL a po 10 minutach przebywa drogę długości 2 mm, po godzinie zaś 5 mm. Po upływie jednak 30 dni pierwsze cząsteczki fluoresceiny przesuwają się zaledwie na odległość 14 cm, a po roku na 0,5 m. Dane te świadczą jednocześnie o tym, że w przestrzeniach o wymiarach komórek roślinnych szybkość dyfuzji osiąga poważne wartości, a więc w ciągu kilku sekund dana cząsteczka może przebyć przestrzeń zajętą w komórce przez sok komórkowy. Fakt ten ma podstawowe znaczenie dla ogółu procesów metabolicznych. W zespołach złożonych z niewielu komórek szybkość dyfuzji może być znaczna, jeżeli cząsteczki dyfundujące nie napotykają na poważniejsze opory przy przechodzeniu z jednej komórki do drugiej. Read the rest of this entry »

Comments Off

Ruchy Browna

Posted in Uncategorized  by admin
September 15th, 2019

Cząsteczka poruszająca się prostolinijnie zderza się ciągle z innymi cząsteczkami, zmieniając wciąż kierunek ruchu. Dostrzegalnym wyrazem energii kinetycznej cząsteczek są tzw, ruchy Browna, wykonywane przez drobne cząstki (np. ziarna skrobi lub kryształki) zawieszone w środowisku wodnym; ruchy te można łatwo obserwować za pomocą mikroskopu. Ruchy Browna powstają wskutek tego, że cząsteczki wody, niedostrzegalne dla oka, zderzają się z większymi cząstkami i przesuwają je w różnych kierunkach na nieznaczne odległości. Termiczny ruch cząstek jest także przyczyną dyfuzji, zjawiska odgrywającego dużą rolę w procesach fizjologicznych. Read the rest of this entry »

Comments Off

Sily osmotyczne plazmy

Posted in Uncategorized  by admin
September 14th, 2019

Siły osmotyczne plazmy chronią więc jej specyficzną strukturę wewnętrzna narażoną na działanie znacznych sił osmotycznych substancji rozpuszczonych w soku komórkowym oraz chronią ją przed działaniem turgoru. Siła ssąca komórki. Stwierdzenie, że turgor komórek roślinnych jest natury osmotycznej, prowadzi do różnych i ważnych dla ogólnej gospodarki wodnej konsekwencji. Zaopatrzenie się komórki lub tkanki roślinnej w dostateczną ilość wody oraz zdolność utrzymania zapasu wody mimo strat wywołanych parowaniem zależy w wysokim stopniu od odpowiedniego stężenia Soku komórkowego, a także od półprzepuszczalności plazmy, przylegającej do błony komórkowej. Zabicie jakąkolwiek metodą plazmy prowadzi do szybkiej utraty przepuszczalności, a tym samym do całkowitego zaniku turgoru. Read the rest of this entry »

Comments Off

Interpretacja zjawiska plazmolizy

Posted in Uncategorized  by admin
September 14th, 2019

Interpretacja zjawiska plazmolizy na zasadzie praw osmotycznych jest bardzo prosta. Roztwór sacharozy zawiera w jednostce objętości wiecej cząsteczek osmotycznie czynnych niż sok komórkowy. Plazma jest błoną półprzepuszczalną, przez którą mogą wędrować bez przeszkód w obu kierunkach jedynie cząsteczki wody. Wskutek tego cząsteczki te przechodzą z komórki do roztworu cukru tak długo, dopóki stężenie osmotyczne w wakuoli nie wyrówna się ze stężeniem panującym w roztworze plazmolizującym. Przenikanie cząsteczek wody na zewnątrz p0woduje oczywiście zmniejszanie się objętości wakuoli i obniżenie napiecia błony komórkowej. Read the rest of this entry »

Comments Off

Turgor

Posted in Uncategorized  by admin
September 14th, 2019

Turgor odgrywa poważną rolę przy usztywnieniu i umocnieniu organizmu roślinnego. Więdnięcie soczystych części roślinnych, które jest zawsze konsekwencją utraty wielkich ilości wody, nie jest niczym innym, jak zwiotczeniem organów wywołanym zanikiem turgoru. Jeżeli zwiędniętą, lecz jeszcze żywą tkankę roślinną umieścimy w wodzie, wówczas jej komórki wciągają wodę (podobnie jak osmometr) do swego wnętrza, dopóki nie osiągną z powrotem jędrności. Zjawisko to odbywa się tylko tak długo, dopóki plazma jest żywa. Zabicie komórki prowadzi do zniszczenia półprzepuszczalności plazmy i szybkiego zaniku turgoru. Read the rest of this entry »

Comments Off

Komórka Pfeffera

Posted in Uncategorized  by admin
September 14th, 2019

Nawet bardzo rozcieńczonym roztworom odpowiadają znaczne ciśnienia. Na przykład laprocentowy roztwór cukru trzcinowego wytwarza w temperaturze pokojowej ciśnienie 2/3 atm., a 1-procențowy roztwór azotanu potasu — ciśnienie przekraczające 4 atm. Ponieważ o zjawiskach osmozy decyduje tylko liczba rozpuszczonych cząsteczek, równocząsteczkowe roztwory chemicznie różnych substancji wytwarzają te same ciśnienia. Roztwory takie określamy mianem izoosmotycznych lub izotonicznnych. Wyjątek stanowią jedynie sole, dysocjujące w roztworach, ponieważ W tym przypadku ciśnienie osmotyczne jest proporcjonalne do liczby cząstek obecnych w roztworze, a więc do sumy cząsteczek i jonów. Read the rest of this entry »

Comments Off

Wnikanie wody do osmometru

Posted in Uncategorized  by admin
September 14th, 2019

Wnikanie wody do osmometru ustaje dopiero z chwilą, gdy ciśnienie hydrostatyczne, wywołane rozcieńczeniem i zwiększeniem objętości roztworu, a mierzone wysokością słupa cieczy w rurce manometrycznej, zahamuje dalsze wnikanie wody. Ciśnieniem osmotycznym nazywamy ciśnienie, którego należy użyć dla zahamowania dalszego przyrostu objętości roztworu w osmometrze. Wtedy ustala się stan równowagi, W którym liczba cząsteczek wody wnikających do osmometru jest równa liczbie drobin opuszczających go. Ciśnienia zewnętrzne przewyższające ciśnienie osmotyczne będą wyciskać z niego wodę. Stąd wynika, że przy rozcieńczaniu roztworu na drodze osmotycznego wnikania wody zostaje wykonana pewna praca, natomiast stężanie roztworu w osmometrze wymaga nakładu pracy. Read the rest of this entry »

Comments Off

Budowa chemiczna białek

Posted in Uncategorized  by admin
September 13th, 2019

Podstawowe znaczenie świata roślinnego na kuli ziemskiej oraz nierozerwalną zależność innych organizmów — łącznie z człowiekiem — od roślin. Bliższe zapoznanie się z problemami metabolizmu białkowego wymaga znajomości budowy chemicznej białek. Wiadomości nasze jednak na ten temat są bardzo ograniczone. Wiemy tylko na pewno, że najistotniejszymi składnikami białek są a min ok w as y, tzn. kwasy tłuszczowe, w których atom wodoru związany z węglem sąsiadującym z grupą kwasową (węgiel w położeniu a) został zastąpiony grupą aminową —NHe; ogólny wzór aminokwasów jest następujący: R • CHNH2 • COOH; przy czym R oznacza jakikolwiek rodnik organiczny. Read the rest of this entry »

Comments Off

« Previous Entries Next Entries »